|
Biographies.nl |
|
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z Zoeken |
Michael Boogerd (Den Haag, 28 mei 1972) is een professioneel wielrenner. Boogerd is in 2002 getrouwd met voormalig miss Nederland Nerena Ruinemans. Ze hebben samen een zoon Mikai en wonen in het Belgische Essen. Michael Boogerd kreeg in 1994 zijn eerste profcontract bij de wielerploeg WordPerfect. Een jaar later veranderde dit team van naam en sponsor in Novell. In deze eerste twee jaar als professional reed Michael Boogerd bescheiden ereplaatsen bij elkaar. Dit veranderde in 1996 toen Boogerd ging rijden in de wielerploeg van Rabobank, de opvolger van Novell. Rabobank wilde het Nederlandse wielrennen naar een hoger platform tillen en wilde dit doen door Nederlandse beloften meer kans te geven in grote wedstrijden en om structureel beloften naar de professionals door te laten stromen door middel van het RaboWielerPlan. Dit legde Michael Boogerd geen windeieren want hij mocht dat jaar naar de Tour de France. Hij won dat jaar de 6de etappe in deze ronde door in de laatste kilometers te ontsnappen en het jagende peloton, met Erik Zabel voorop, één seconde voor te blijven. Deze overwinning zien veel kenners als de doorbraak van Michael Boogerd want hij begon zich steeds meer te ontwikkelen als een klassiekerspecialist en ronderenner. In 1997 en 1998 werd Boogerd Nederlands kampioen bij de professionals en presteerde hij goed in de Tour de France. In 1997 werd hij 16de en in 1998, in een door dopingschandalen uitgedund peloton, 5de. In 1999 behaalde Boogerd overwinningen in Parijs-Nice en de Amstel Gold Race, waar hij Lance Armstrong in de sprint versloeg. De Tour van het jaar 1999 verliep minder goed voor Boogerd en hij sloot deze editie af als 56e. In 2000 reed Boogerd de Tour de France niet uit vanwege een valpartij en ondanks enkele overwinningen in Italië was 2000 een teleurstellend jaar voor Boogerd. In 2001 kwam Boogerd sterk terug. Het voorjaar was overweldigend met overwinningen in de Challenge Mallorca, Brabantse Pijl, etappes in de Ronde van Valencia en de Tirreno-Adriatico en het eindklassement van de Catalaanse Week. Ook in de Tour de France reed Boogerd goed en hij werd tiende in het eindklassement. Na de Tour reed Boogerd een goede Ronde van Rijnland-Palts waar hij de eerste etappe won. Tijdens het WK van dat jaar in Lissabon reed hij samen met Erik Dekker een sterke finale waarbij hij in de laatste kilometer nog een aanval plaatste om een sprint te vermijden. Dit lukte niet en Boogerd eindigde in het peloton. 2002 zou voor Boogerd een jaar worden om nooit te vergeten. Na een redelijk goed verreden voorjaar zonder overwinning reed Boogerd zijn eerste Giro d'Italia. Deze kwam hij zonder kleerscheuren door. Daarna volgde de Tour. Na enkele eerdere ontsnappinspogingen waarbij hij ook een derde plaats wegkaapte achter David Millar en David Etxebarria, kwam de 16de etappe. Dit zou de Koninginnenrit worden van deze Tour met de Galibier, Télégraphe, Madeleine en de finish op La Plagne. Boogerd ging vroeg in de etappe en kreeg in eerste instantie een aantal vluchters mee maar die reed hij er één voor één af. Uiteindelijk hield Boogerd stand tot op het einde ondanks een tegenaanval van Carlos Sastre en Lance Armstrong. Later dat jaar zou Boogerd ook nog de 6de etappe winnen in de Ronde van Nederland. Het jaar 2003 begon goed voor Boogerd met een overwinning in de Brabantse Pijl. De Tour verliep wat moeizamer dan andere jaren maar hij werd desondanks 32e. In 2004 en 2005 kon Michael Boogerd geen overwinningen op zijn erelijst bijschrijven. Ondanks dat reed Boogerd sterke voorjaren met vooral tweede plaatsen in bijvoorbeeld de Amstel Gold Race en Luik-Bastenaken-Luik. Geen enkele renner eindigde zo vaak als Boogerd bij de top tien van een klassieker. In 2006 kon Boogerd eindelijk weer een overwinning noteren. Hij werd Nederlands kampioen door in de finale af te rekenen met de jonge Sebastiaan Langeveld. De Tour die daarop volgde was een succes voor de Rabobank wielerploeg, waar Boogerd dan nog steeds voor rijdt. Boogerd klom als nooit tevoren met de besten mee omhoog. In de Pyreneën reed hij de ene favoriet na de andere uit het wiel om zo zijn kopman Denis Menchov in een gunstige positie te zetten. Als kers op de taart won Menchov deze etappe door Levi Leipheimer en latere Tourwinnaar Floyd Landis in de sprint te verslaan. Uiteindelijk werd Boogerd 13de in het eindklassement. Op 19 april 2007 kondigde Boogerd aan dat hij na het lopende seizoen stopt met wielrennen, behalve wanneer hij het WK Wielrennen in 2007 zou winnen. Michael Boogerd rijdt op zaterdag 3 november 2007 zijn laatste wedstrijd: de Amstel Curaçao Race. bron: wikipedia |
