|
Biographies.nl |
|
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z Zoeken |
Michael Rasmussen (Holbæk, 1 juni 1974) is een Deens wielrenner. Rasmussen maakte eerst furore op de mountainbike waarbij hij wereldkampioen werd in 1999. Vanaf 2000 is hij wegwedstrijden gaan rijden waarin hij uitblinkt in bergritten. Sinds 2002 rijdt hij voor de Nederlandse Rabobank-ploeg. In de eerste jaren voor de Nederlandse ploeg won Rasmussen onder andere het bergklassement in de Dauphiné Liberé en de Ronde van Catalonië. In 2003 won hij een bergetappe in de Ronde van Spanje waarin hij tevens zevende in het eindklassement werd. In 2004 werd hij veertiende in het eindklassement van de Ronde van Frankrijk en derde in het bergklassement. Hij staat vooral bekend als een wielrenner die alles zo licht mogelijk wil hebben om zo goed mogelijk de bergen op te komen. Hij doet daarom ook aan een speciaal dieet, waarbij hij bijna alleen maar groente en fruit eet. Hij weegt tijdens de Tour van 2007 ongeveer 60 kg. Ook heeft hij altijd een kaal hoofd, dit omdat het haar ook weer extra gewicht is. Ook wil hij op zijn fiets de lichtst mogelijke onderdelen. Helemaal rijklaar zit het gewicht van Rasmussen inclusief fiets onder de 67 kg. Op 19 juli 2007 maakt de Deense wielerbond bekend dat Rasmussen uit de Deense nationale ploeg is gezet. Hierdoor kan hij niet deelnemen aan het WK wielrennen 2007 in Stutgart, noch aan de Olympische Spelen van 2008 in Bejing. Volgens de Deense wielerbond kreeg Rasmussen twee waarschuwingen omdat hij niet tijdig meldde waar hij op verschillende periodes verbleef, en daardoor mogelijks controles omzeilde. Drie waarschuwingen worden aanzien als een positieve dopingcontrole. Op 20 juli 2007 beschuldigde een ex-mountainbiker Whitney Richards Rasmussen van het invoeren van dopingproducten. In een interview met het Amerikaanse wielermagazine Velo News[1] verklaarde Richards dat Rasmussen hem in 2002 gevraagd zou hebben een paar reserveschoenen mee te nemen. Toen Richards de doos opende, bevatte die volgens hem geen schoenen maar Hemopure, een bloedvervanger die vooral in de diergeneeskunde gebruikt wordt.[2] Rasmussen gaf toe de man te kennen, maar ontkende de beschuldigingen. Op 21 juli 2007 betreurde de tourbaas Christian Prudhomme dat hij de informatie over Rasmussen niet voor de start van de Tour kreeg. Hij verklaarde: "Wisten we het vooraf, dan mocht Rasmussen niet starten". De UCI zou voor de aanvang van de Tour gevraagd hebben aan Rabobank om de renner niet naar de Tour te sturen. "Als ze dat echt gedaan hebben, is het goed", reageerde Prudhomme. Maar als ze het gevraagd hebben en ze hebben het niet verkregen, is het erg. Ik heb meer en meer moeite om vertrouwen te hebben in de hoogste bestuurders van de UCI". [3] Rasmussen is zichtbaar gehavend tijdens de tijdrit van de Ronde van Frankrijk 2005In 2005 richtte Rasmussen zijn seizoen volledig op de Ronde van Frankrijk en met succes: hij won de Vogezenetappe naar Mulhouse en het bergklassement. Rasmussen stond lange tijd in de top 3 van het algemeen klassement in deze Tour, maar in de 20ste etappe verspeelde hij die kans door een rampzalige tijdrit te rijden, waarbij hij twee keer ten val kwam en meerdere keren van fiets moest verwisselen, waardoor hij uiteindelijk veel tijd verloor en zakte naar de zevende plaats. In 2006 boekte hij weer een etappe-overwinning in de Tour. In de 16e rit naar La Toussuire reed hij samen met Sandy Casar en Tadej Valjavec op weg en vervolgde later solo zijn weg. Rasmussen bouwde een grote voorsprong uit en bleef uit de greep van achtervolgers Levi Leipheimer en Carlos Sastre. Door de onderweg behaalde punten voor het bergklassement veroverde hij eveneens de bolletjestrui, die hij behield tot in Parijs. In 2007 won hij de achtste etappe, door de Alpen. Op de voorlaatste klim had Rasmussen Antonio Colom en David Arroyo nog in zijn wiel, maar onderaan de lange slotkim naar Tignes moesten de twee Spanjaarden de Deen laten gaan. Met deze overwinning kwam Rasmussen in het bezit van zowel de bolletjestrui als zijn eerste gele trui. Op 20 juli, vlak voor de aanvang van de 12de rit, bracht de Deense wielerbond Rasmussen in opspraak omdat hij twee dopingcontroles had gemist. Hij mocht de rit echter gewoon aanvangen van de Tour-baas Christian Prudhomme, die de timing van de bekendmaking van het voorval door de Deense wielerbond verdacht vond. Op 21 juli eindigde hij verrassend als elfde tijdens de tijdrit van Albi naar Albi die werd gewonnen door de Kazach Alexander Vinokourov. Hij behield de gele trui met een minuut voorsprong op Cadel Evans in het algemene klassement. bron: wikipedia |
