|
Biographies.nl |
|
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z Zoeken |
Richard Krajicek is geboren in Nederland als zoon van Tsjechische vluchtelingen. Op 4-jarige leeftijd werd zijn vluchtelingenstatus omgezet in een Nederlands paspoort. Na de Praagse lente waren zijn ouders het communistische Tsjecho-Slowakije ontvlucht en wilden eigenlijk naar Zweden, maar stopten even in Nederland. Zijn vader, al even ambitieus als Richard Krajicek zelf, wilde dat zijn kinderen iets zouden teruggeven aan hun nieuwe vaderland, dat zij alles uit hun toekomst zouden halen en dat betekende niet alleen uitblinken op school, maar ook op de tennisbaan Toen bleek dat hij een uitzonderlijk balgevoel had, moest hij niet alleen een goede tennisser worden, maar meteen ook de beste. Dit betekende hard trainen, voor school, na school, in het weekend en tijdens vakanties. Op zijn vijfde werd hij toegelaten tot de Bondstraining en tennissen was zijn leven. In 1988 besloot hij de sprong te wagen. Zonder diploma en zonder enige garanties werd hij proftennisser. Iedereen ging uit van falen. Zijn klasgenoten en leraren vonden dat hij eerst zijn diploma moest halen, maar Richard Krajicek ging alleen uit van succes. Opgevoed en opgegroeid met het idee dat hij de beste tennisser moest worden die hij maar kon zijn, was er geen ruimte voor falen. Vier jaar nadat hij school had verlaten, stond hij in de mondiale top-10. Dit was een fantastisch moment, maar hij leerde al snel dat hoog komen iets anders is als hoog blijven. Hij ging nog harder trainen en nog meer werk verzetten om met de top mee te kunnen draaien, maar dit eiste ook zijn tol. Zijn schouder, zijn knieën en zijn elleboog zorgden voor veel blessureleed en hebben veel tennisplezier weggenomen. Soms had hij het gevoel dat hij twee tegenstanders had. De man aan de andere kant van het net en zijn eigen lichaam. Maar hij wilde niet verliezen en al helemaal niet van zijn eigen lichaam. Daarom ging hij door. De ambitie won het van de pijn. Het hoogtepunt van zijn tenniscarriere was natuurlijk zijn Wimbledon-overwinning in 1996. Hij speelde daar een fenomenale serie partijen waar hij onder andere de voormalig Wimbledonkampioen Michael Stich en de regerend Wimbledonkampioen Pete Sampras versloeg. Daarnaast heeft hij 26 finales behaald waarvan hij er 16 won, waaronder het Master Series toernooi Key Biscayne en twee keer `zijn' ABN-Amro toernooi in Rotterdam. Zijn hoogste notering op de wereldranglijst behaalde hij in 1999: de vierde plaats De weg naar de internationale top is lang en hard; veel langer en harder dan de meeste mensen denken. Thuis met warme sloffen voor Studio Sport, ziet de televisiekijker alleen maar het eindresultaat: de gewonnen of verloren wedstrijd. Maar alle bloed, zweet en tranen die er aan een carrière als profsporter vooraf gaan, worden meestal niet gezien, aldus Richard Krajicek Nadat hij zijn carriere noodgedwongen moest stoppen, is hij meer tijd gaan steken in zijn Richard Krajicek Foundation. Deze stichting richtte hij op na zijn Wimbledon-overwinning en richt zich op het aanleggen van playgrounds voor kinderen in achterstandswijken. Daarnaast is hij sinds eind 2003 toernooi-directeur van het ABN Amro WTT in Ahoy Rotterdam. Zijn eerste toernooi was meteen een succes. Mede door zijn contacten en zijn imago behaalde het toernooi een toeschouwers record van bijna 105.000 toeschouwers en veruit de meeste media aandacht in binnen- en buitenland. Het jaar erna werd dat record verbeterd met ruin 108.000 toeschouwers. Als ambassadeur van Sports Desk van ABN AMRO adviseert hij de Bank hoe ze hun service, dienstverlening en relatie met haar sportklanten kan optimaliseren. Verder schreef hij een boek over zijn leven op de ATP: `Een half jaar Netpost en in januari van 2005 kwam zijn biografie uit:`Harde ballen, momenteel zijn er meer dan 40.000 exemplaren van verkocht Krajicek was in 1996 Sportman van het jaar en werd in 1997 gekozen tot meest populaire sporter van het jaar. Richard Krajicek geeft lezingen over ambitie en motivatie. Ambitie is goed. Maar geen blinde ambitie. Blinde ambitie heeft een bril nodig. Een bril van redelijkheid, geduld en intelligentie. Ken je eigen grenzen! Hij probeert het publiek mee te nemen in de wereld van het tennis en de emoties die daarbij komen kijken. Hij vertelt over het verschil tussen zijn leven als proftennisser en het leven daarna. Hij vertelt over het nemen van risicos en de gevolgen als je deze niet durft te nemen of juist wel. Dan pas kun je nieuwe werelden ontdekken. bron: krajicekfanpage.nl |
